Επιθετικές πρακτικές της αγοράς στη διαφήμιση

Υπηρεσία

Αν και ορισμένες δραστηριότητες μάρκετινγκ έχουν εδραιωθεί στην πράξη, δεν είναι πάντα σύμφωνες με τη νομοθεσία. Ένα από τα πιο αξιοσημείωτα παραδείγματα είναι η επιθετική πρακτική της αγοράς. Τι είναι και γιατί απαγορεύονται;

Επιθετικές πρακτικές αγοράς - ορισμός

Οι επιθετικές πρακτικές της αγοράς ορίζονται στον νόμο της 23ης Αυγούστου 2007 για την αντιμετώπιση των αθέμιτων πρακτικών της αγοράς. Για να τις χαρακτηρίσουμε αναλυτικά, θα πρέπει να ξεκινήσουμε από τον ορισμό των αθέμιτων πρακτικών της αγοράς.

Πρόκειται για ενέργειες ή παραλείψεις του επιχειρηματία, τη διαδικασία, τη δήλωση ή τις εμπορικές πληροφορίες, ιδίως τη διαφήμιση και το μάρκετινγκ, που σχετίζονται άμεσα με την προώθηση ή την αγορά του προϊόντος από τον καταναλωτή, εάν αντιβαίνουν στην καλή πρακτική και αλλοιώνουν σημαντικά την απόφαση αγοράς των αγαθών ή της υπηρεσίας. Οι παραπλανητικές και επιθετικές πρακτικές της αγοράς κατονομάζονται και απαγορεύονται σε κάθε περίπτωση.

Ο νόμος για την καταπολέμηση του αθέμιτου ανταγωνισμού ορίζει με μεγάλη λεπτομέρεια τι είναι οι επιθετικές πρακτικές της αγοράς και παρέχει έναν λεπτομερή κατάλογο πράξεων που μπορούν να συμπεριληφθούν σε αυτές. Ο ορισμός μπορεί να βρεθεί στο Art. 8:

Άρθρο 8. 1. Μια πρακτική της αγοράς θεωρείται επιθετική εάν, λόγω απαράδεκτης πίεσης, περιορίζει σημαντικά ή μπορεί να περιορίσει την ελευθερία επιλογής του μέσου καταναλωτή ή τη συμπεριφορά του έναντι του προϊόντος, και έτσι προκαλεί ή μπορεί να τον αναγκάσει να λάβει απόφαση σχετικά με μια σύμβαση που διαφορετικά δεν θα έπαιρνε.

2. Ως απαράδεκτη πίεση θεωρείται κάθε είδους χρήση πλεονεκτήματος έναντι του καταναλωτή, ιδίως η χρήση ή η απειλή σωματικού ή ψυχικού εξαναγκασμού, κατά τρόπο που περιορίζει σημαντικά τη δυνατότητα του μέσου καταναλωτή να λάβει τεκμηριωμένη απόφαση σχετικά με τη σύμβαση.

3. Κατά την αξιολόγηση του εάν μια πρακτική της αγοράς είναι επιθετική, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλα τα χαρακτηριστικά της και οι συνθήκες διάθεσης του προϊόντος στην αγορά, ιδίως:

1) χρόνος, τόπος, είδος ή ενόχληση μιας δεδομένης πρακτικής·

2) σκόπιμη χρήση από τον έμπορο της υποχρεωτικής θέσης του καταναλωτή ή άλλες τόσο σοβαρές περιστάσεις που περιορίζουν την ικανότητα του καταναλωτή να λάβει τεκμηριωμένη απόφαση σχετικά με τη σύμβαση·

3) επαχθή ή δυσανάλογα μη συμβατικά εμπόδια που χρησιμοποιεί ο έμπορος για να εμποδίσει τον καταναλωτή να ασκήσει τα συμβατικά του δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος υπαναχώρησης και καταγγελίας της σύμβασης ή εξαίρεσης για άλλο προϊόν ή έμπορο·

4) απειλές για παράνομες ενέργειες ή χρήση προσβλητικών φράσεων ή συμπεριφοράς.

Όπως προκύπτει από την προαναφερθείσα διάταξη, το πολωνικό νομικό σύστημα καθορίζει επακριβώς πότε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά χαρακτηρίζεται ως επιθετική πρακτική της αγοράς. Τα πιο σημαντικά είναι αυτά που αναφέρονται στο Άρθ. 9 του νόμου:

  • δημιουργώντας την εντύπωση ότι ο καταναλωτής δεν μπορεί να φύγει από τις εγκαταστάσεις του επιχειρηματία χωρίς να συνάψει σύμβαση,

  • επίσκεψη στον τόπο διαμονής του καταναλωτή, ακόμη και αν δεν βρίσκεται εκεί με πρόθεση μόνιμης διαμονής, αγνοώντας το αίτημα του καταναλωτή να τον εγκαταλείψει ή να σταματήσει τέτοιες επισκέψεις, εκτός από την περίπτωση επιβολής συμβατικών υποχρεώσεων, στο βαθμό που επιτρέπεται από εφαρμόσιμος νόμος,

  • είναι άβολο και δεν προκαλείται από ενέργεια ή παράλειψη του καταναλωτή να παρακινήσει να αγοράσει προϊόντα μέσω τηλεφώνου, φαξ, ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή άλλου μέσου επικοινωνίας εξ αποστάσεως, εκτός από την επιβολή συμβατικών υποχρεώσεων, στο βαθμό που επιτρέπεται από τους ισχύοντες κανονισμούς,

  • ζητώντας από τον καταναλωτή που υποβάλλει την αξίωση, σε σχέση με το ασφαλιστήριο συμβόλαιο, να προσκομίσει έγγραφα που δεν μπορούν εύλογα να θεωρηθούν απαραίτητα για τη διαπίστωση της εγκυρότητας της αξίωσης ή τη μη απάντηση στη σχετική αλληλογραφία, προκειμένου να πειστεί ο καταναλωτής να υπαναχωρήσει από την πρόθεσή του να ασκήσει τα δικαιώματά του βάσει της ασφαλιστικής σύμβασης,

  • η τοποθέτηση στη διαφήμιση μιας άμεσης προτροπής προς τα παιδιά να αγοράσουν διαφημιζόμενα προϊόντα ή να πείσουν τους γονείς ή άλλους ενήλικες να αγοράσουν διαφημιζόμενα προϊόντα για αυτά,

  • αίτημα άμεσης ή αναβολής πληρωμής για προϊόντα ή επιστροφές ή αποθήκευση προϊόντων που έχουν παραδοθεί από τον επιχειρηματία αλλά δεν έχουν παραγγελθεί από τον καταναλωτή,

  • ενημερώνοντας τον καταναλωτή ότι εάν δεν αγοράσει το προϊόν, ο επιχειρηματίας μπορεί να χάσει τη δουλειά ή τα προς το ζην,

  • δημιουργώντας την εντύπωση ότι ο καταναλωτής έχει ήδη αποκτήσει, θα λάβει άνευ όρων ή μετά την εκτέλεση μιας συγκεκριμένης δραστηριότητας, ένα έπαθλο ή άλλο συγκρίσιμο όφελος, όταν στην πραγματικότητα το έπαθλο ή άλλο συγκρίσιμο όφελος δεν υπάρχει ή η απόκτηση βραβείου ή άλλου συγκρίσιμου οφέλους εξαρτάται σχετικά με την καταβολή ενός συγκεκριμένου χρηματικού ποσού από τον καταναλωτή ή την επιβάρυνση άλλων δαπανών παροχών.

Επιθετικές πρακτικές αγοράς - υπευθυνότητα

Οι επιχειρηματίες υπόκεινται σε κυρώσεις για τη χρήση επιθετικών πρακτικών της αγοράς στο μάρκετινγκ, όπως ορίζεται στο Κεφάλαιο 4 του νόμου για την καταπολέμηση του αθέμιτου ανταγωνισμού. Το πρόσωπο που εφαρμόζει τέτοια μέτρα μπορεί να ευθύνεται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στον Κώδικα Μικροπαραβάσεων και να του επιβληθεί πρόστιμο. Η δίωξη αυτού του είδους των πράξεων γίνεται κατόπιν αιτήματος του ζημιωθέντος, αλλά μπορεί επίσης να συμβεί μαζί του:

  • Επίτροπος διοίκησης,

  • Οικονομικός Διαμεσολαβητής,

  • εθνικός ή περιφερειακός οργανισμός του οποίου ο καταστατικός σκοπός είναι η προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών,

  • poviat ή δημοτικός συνήγορος του καταναλωτή.

Οι διατάξεις του νόμου υποδεικνύουν επίσης ότι ένα πρόσωπο του οποίου η χρήση τέτοιων πρακτικών έχει προκαλέσει βλάβη μπορεί να διεκδικήσει τα δικαιώματά του βάσει του αστικού δικαίου. Το άρθρο 12 του νόμου ανέφερε ότι ένας καταναλωτής του οποίου το συμφέρον έχει παραβιαστεί ή απειληθεί μπορεί να ζητήσει:

  • εγκαταλείψτε αυτή την πρακτική,

  • αφαιρέστε τις επιπτώσεις αυτής της πρακτικής,

  • την υποβολή μιας ενιαίας ή πολλαπλής δήλωσης με κατάλληλο περιεχόμενο και σε κατάλληλη μορφή,

  • αποκατάσταση της ζημίας που προκλήθηκε βάσει γενικών αρχών, ιδίως ζητώντας την ακύρωση της σύμβασης με την υποχρέωση αμοιβαίας επιστροφής των παροχών και την επιστροφή από τον επιχειρηματία των δαπανών που σχετίζονται με την αγορά του προϊόντος,

  • επιδίκαση κατάλληλου χρηματικού ποσού για συγκεκριμένο κοινωνικό σκοπό που σχετίζεται με την υποστήριξη του πολωνικού πολιτισμού, την προστασία της εθνικής κληρονομιάς ή την προστασία των καταναλωτών.

Οι ίδιοι φορείς μπορούν επίσης να υποβάλουν αξίωση όπως και στην περίπτωση της διαδικασίας πλημμελειοδικών. Το βάρος της απόδειξης σε μια αστική υπόθεση φέρει ο επιχειρηματίας που χρησιμοποίησε επιθετικές πρακτικές της αγοράς.