Προσαγωγή του οφειλέτη και σύλληψη - ποιος πληρώνει την πληρωμή;

Υπηρεσία

Ο πιστωτής σε εκτελεστική διαδικασία σύμφωνα με το άρθ. 916 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας έχει το δικαίωμα να υποβάλει αίτηση προσαγωγής του οφειλέτη στο δικαστήριο.

Προσαγωγή του οφειλέτη και σύλληψή τους - μέτρα καταναγκασμού

Ο πιστωτής έχει το δικαίωμα να υποβάλει τέτοιο αίτημα εάν ο οφειλέτης του δεν εμφανιστεί στο δικαστήριο χωρίς βάσιμους λόγους και ως εκ τούτου δεν υποβάλει κατάλογο των περιουσιακών του στοιχείων (αποκάλυψη περιουσιακών στοιχείων) και δεν εκπληρώσει την υποχρέωση να δώσει όρκο. Ο νόμος προβλέπει επίσης άλλες κυρώσεις που μπορούν να επιβληθούν κατά του οφειλέτη σε περίπτωση που ο οφειλέτης εμφανίστηκε την ημερομηνία που καθορίζεται από το δικαστήριο, αλλά αρνείται κατηγορηματικά να δώσει όρκο ή όταν εμφανιστεί, αλλά δεν θέλει να αποκαλύψει τα περιουσιακά του στοιχεία ή αρνείται να δώσει όρκο επιβεβαιώνοντας την αλήθεια του καταλόγου των περιουσιακών στοιχείων. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το δικαστήριο μπορεί να επιβάλει πρόστιμο στον οφειλέτη έως και 5.000 PLN ή ακόμη και να διατάξει τη σύλληψη του οφειλέτη για έως και 1 μήνα. Οι παραπάνω κυρώσεις αναμφίβολα επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα του θεσμού της γνωστοποίησης περιουσιακών στοιχείων.

Στην κατάσταση που περιγράφεται παραπάνω, φαίνεται προφανές ότι τα έξοδα σύλληψης ενός μάρτυρα θα πρέπει να καλυφθούν από τον κρατικό προϋπολογισμό και όχι από τον πιστωτή ως εισηγητή της διαδικασίας. Από την άλλη πλευρά, από αυτή την άποψη, οι κρατικοί θεσμοί προσεγγίζουν πολύ συχνά την ερμηνεία αυτού του ζητήματος με πολύ διαφορετικό τρόπο, εφαρμόζοντας δηλαδή την ερμηνεία του άρθ. 916 § 1 Κ.Πολ.Δ που στην προηγούμενη διατύπωση αναφέρονταν στις διατάξεις για την αναγκαστική εκτέλεση των μη χρηματικών παροχών και το άρθ. 1056 § 3 Κ.Πολ.Δ Σύμφωνα με τις προαναφερθείσες ρυθμίσεις, τα έξοδα σύλληψης θα πρέπει να καλυφθούν από τις αποδοχές του οφειλέτη. Επομένως, ο πιστωτής είναι αυτός που υποχρεούται να καταβάλει προκαταβολικά στον δικαστικό επιμελητή το ποσό που χρειάζεται για να συλλάβει τον οφειλέτη και, επιπλέον, να καλύψει τα έξοδα διατροφής του κατά τη διάρκεια της ποινής (αυτό δεν ισχύει για την περίπτωση που ο ο πιστωτής απαλλάσσεται από τα δικαστικά έξοδα).