Ζημιά κυκλοφορούντος ενεργητικού λόγω απάτης - διακανονισμού

Φόρος Υπηρεσίας

Οι επιχειρηματίες συναντούν συχνά αναξιόπιστους εργολάβους στο δρόμο τους. Σε περίπτωση απάτης (κλοπή, εκβιασμός αγαθών), υφίστανται μετρήσιμη οικονομική ζημία. Στη συνέχεια, τίθεται το ερώτημα πώς μπορεί να λογιστικοποιηθεί η ζημία στο κυκλοφορούν ενεργητικό βάσει του φόρου εισοδήματος και του ΦΠΑ.

Μπορεί μια απώλεια κεφαλαίου κίνησης να πληροί τις προϋποθέσεις για έκπτωση φόρου;

Σύμφωνα με τον γενικό κανόνα, μόνο εκείνες οι δαπάνες που επηρεάζουν την επίτευξη εισοδήματος ή τη διατήρηση ή την προστασία της πηγής εισοδήματος μπορεί να είναι φορολογικές δαπάνες. Επιπλέον, η δαπάνη δεν μπορεί να συμπεριληφθεί στον κατάλογο δαπανών που δεν μπορούν να ταξινομηθούν ως φορολογικά εκπιπτόμενα έξοδα. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να θεωρηθεί ότι το εκπίπτον φορολογικό κόστος είναι όλα τα ορθολογικά δικαιολογημένα έξοδα που σχετίζονται με την εκτελούμενη δραστηριότητα, σκοπός των οποίων είναι η επίτευξη, η εξασφάλιση και η διατήρηση της πηγής εισοδήματος. Ωστόσο, κατά τον προσδιορισμό των δαπανών που εκπίπτουν από τον φόρο, κάθε περίπτωση, εκτός από εκείνες που αναφέρονται σαφώς στον νόμο, απαιτεί ατομική εκτίμηση όσον αφορά την άμεση σχέση με τα έσοδα και τον ορθολογισμό των ενεργειών για την επίτευξη εσόδων.

Ο κατάλογος εξαιρέσεων από το εκπεστέο κόστος δεν περιλαμβάνει ζημίες όταν η ζημία δεν είναι υπαιτιότητα, δηλαδή εάν ο φορολογούμενος δεν μπορεί να κατηγορηθεί κατά την εμφάνισή της, όταν ο φορολογούμενος δεν μπορούσε να προβλέψει τη ζημία ή να την αποτρέψει. Επομένως, κάθε φορά που απαιτείται λεπτομερής ανάλυση της κατάστασης που προηγήθηκε της απώλειας.

Στην περίπτωση των ζημιών στο κυκλοφορούν ενεργητικό (κλοπή μετρητών), είναι δύσκολο να πούμε ότι στοχεύουν στη δημιουργία εσόδων. Ωστόσο, μπορούν, καταρχήν, να αποτελούν στοιχείο κόστους στη μη γεωργική επιχειρηματική δραστηριότητα. Ωστόσο, η δυνατότητα αναγνώρισης της ζημίας στο κυκλοφορούν ενεργητικό ως εκπεστέο κόστος εξαρτάται από την εκπλήρωση των ακόλουθων προϋποθέσεων:

  • η απώλεια πρέπει να σχετίζεται με τη συνολική δραστηριότητα που πραγματοποιείται,

  • η δημιουργία του πρέπει να προκαλείται από ενέργεια που δεν μπορεί να αποδοθεί στον φορολογούμενο,

  • πρέπει να τεκμηριώνεται σωστά,

  • ο φορολογούμενος θα πρέπει να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για την αποτροπή αυτής της απώλειας.

Για φορολογικούς σκοπούς, μόνο η κλοπή, η απάτη που προκύπτει από απρόβλεπτα γεγονότα που δεν μπορούν να αποφευχθούν, μπορεί να θεωρηθεί τυχαίο γεγονός που δικαιολογεί την αναγνώριση της προκύπτουσας ζημίας ως εκπεστέου κόστους.

Επομένως, υποθέτοντας ότι η απώλεια κυκλοφορούντος ενεργητικού είναι συνέπεια των εργασιών του φορολογούμενου, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι θα είναι φορολογικό κόστος, υπό τον όρο ότι είναι κανονική συνέπεια της δραστηριότητας που διεξάγεται σε έναν δεδομένο κλάδο και ο φορολογούμενος δεν μπορεί να κατηγορηθεί για τη δημιουργία του. Εάν ο φορολογούμενος έχει επιδείξει τη δέουσα επιμέλεια για να εξουδετερώσει οποιαδήποτε ζημία στην περιουσία του, θα μπορεί να συμπεριλάβει την προκύπτουσα ζημία ως φορολογικά εκπιπτόμενα έξοδα.

Έτσι, οι προκύπτουσες ζημίες στο κυκλοφορούν ενεργητικό, κατάλληλα τεκμηριωμένες, μπορούν να συμπεριληφθούν στο κόστος. Η επέλευση της ζημίας θα πρέπει να τεκμηριώνεται από τις αρμόδιες αρχές, π.χ. την Αστυνομία (διακοπή της έρευνας), τον δικαστικό επιμελητή (απόφαση) κ.λπ.

Τα παραπάνω επιβεβαιώνουν και οι εφορίες. Παράδειγμα μπορεί να είναι η επιστολή του Διευθυντή του Εθνικού Φορολογικού Στοιχείου, αριθ. 2461-IBPB-1-1.4511.45.2017.2.BK, από 9 Μαΐου 2017, όπου μπορούμε να διαβάσουμε:

«(…) Στην περίπτωση των ζημιών σε κυκλοφορούντα περιουσιακά στοιχεία (κλοπή μετρητών), είναι δύσκολο να πούμε ότι στοχεύουν στη δημιουργία εσόδων. Ωστόσο, μπορούν, καταρχήν, να αποτελούν στοιχείο κόστους στη μη γεωργική επιχειρηματική δραστηριότητα. Ωστόσο, η δυνατότητα αναγνώρισης της ζημίας στο κυκλοφορούν ενεργητικό ως εκπεστέο κόστος εξαρτάται από την εκπλήρωση των ακόλουθων προϋποθέσεων:

  • η απώλεια πρέπει να σχετίζεται με τη συνολική δραστηριότητα που πραγματοποιείται,

  • η δημιουργία του πρέπει να προκαλείται από ενέργεια που δεν μπορεί να αποδοθεί στον φορολογούμενο,

  • πρέπει να τεκμηριώνεται σωστά,

  • ο φορολογούμενος θα πρέπει να λάβει τα κατάλληλα μέτρα για να αποτρέψει αυτή την απώλεια.

Τα παραπάνω σημαίνουν ότι εάν η απώλεια κυκλοφορούντος ενεργητικού είναι φυσιολογική συνέπεια της δραστηριότητας που διεξάγεται σε έναν συγκεκριμένο κλάδο και δεν μπορεί να κατηγορηθεί ο φορολογούμενος κατά την εμφάνισή του, εάν ο φορολογούμενος έχει ταυτόχρονα επιδείξει τη δέουσα επιμέλεια για να εξουδετερώσει οποιαδήποτε ζημία του ιδιοκτησίας, θα μπορεί να υπολογίζει την προκύπτουσα απώλεια στο κόστος απόκτησης εσόδων από μη αγροτική επιχειρηματική δραστηριότητα. (...)».

Απώλειες και ΦΠΑ

Εάν το αντικείμενο της ζημίας είναι ένα προϊόν για το οποίο έχει αφαιρεθεί ο ΦΠΑ και δεν φταίει η απώλεια, δεν υπάρχει ανάγκη έκπτωσης του ΦΠΑ. Μια τέτοια θέση επιβεβαιώθηκε από τον Διευθυντή του Φορολογικού Επιμελητηρίου στο Bydgoszcz σε επιστολή της 22ας Μαΐου 2012, ref. ITPP1 / 443-178 / 12 / MN, στο οποίο μπορούμε να διαβάσουμε:

«(...) Οι περιστάσεις που παρουσιάστηκαν δείχνουν ότι το 2011 η Εταιρεία αγόρασε τσιγάρα από πολωνό φορολογούμενο φόρο προστιθέμενης αξίας. Η Εταιρεία έλαβε από τον προμηθευτή τσιγάρων τιμολόγια ΦΠΑ που επιβεβαιώνουν την παράδοση των εν λόγω τσιγάρων σε αυτήν, τα οποία παραδόθηκαν ως αποτέλεσμα της εκτέλεσης της παραγγελίας που είχαν υποβάλει οι υπάλληλοι της Εταιρείας. Αφού υπάλληλος κατηγορούμενος για κλοπή της Εταιρείας προχώρησε στη διαδικασία παραλαβής τους από τον προμηθευτή σε επιτηρούμενο ναυπηγείο της Εταιρείας, συσκευάστηκαν σε Ι.Χ. και απομακρύνθηκαν από το κατάστημα. Οι συμβάσεις εργασίας με εργαζόμενους που κατηγορούνται για κλοπή περιέχουν διατάξεις σχετικά με την υλική ευθύνη των εργαζομένων για την περιουσία που έχει εμπιστευτεί. Η εταιρεία σκοπεύει να χρεώσει τους εργαζόμενους για τις ζημιές που προκλήθηκαν και έχει καταγγείλει το έγκλημα.

Παραπέμποντας τα περιστατικά που παρουσιάζονται στις νομικές διατάξεις που αναφέρονται στην παρούσα υπόθεση, θα πρέπει να αναφερθεί ότι στην παρούσα περίπτωση έχουμε να κάνουμε με ελλείψεις που προκαλούνται από κλοπή από υπαλλήλους υλικώς υπεύθυνους για τη δημιουργία τους, επομένως οι ελλείψεις αυτές θα πρέπει να θεωρηθούν ως ελλείψεις που δεν αποδίδονται σε ο αιτών.

Κατόπιν των ανωτέρω, σε περίπτωση απώλειας αγαθών για λόγους ανεξάρτητους του ελέγχου του Αιτούντος, ο οποίος ταυτόχρονα κατέβαλε κάθε προσπάθεια για την αποφυγή ελλείψεων, το δικαίωμα έκπτωσης του φόρου εισροών σε σχέση με τα ανωτέρω. η απόκτηση διατηρείται και, ως εκ τούτου, δεν συντρέχουν λόγοι να γίνουν προσαρμογές στον φόρο που αφαιρέθηκε (...)».