ΦΠΑ που καταβάλλεται σε άλλη χώρα της ΕΕ - μπορεί να είναι κόστος;

Φόρος Υπηρεσίας

Στη γραμμή ερμηνείας που παρουσιάστηκε μέχρι στιγμής, η εφορία έλαβε τη θέση ότι ο ΦΠΑ που καταβάλλεται σε άλλη χώρα της ΕΕ αποτελεί φορολογικό κόστος για έναν Πολωνό επιχειρηματία. Το θέμα αυτό κατανοήθηκε εντελώς διαφορετικά υπό το φως των αποφάσεων των διοικητικών δικαστηρίων. Ωστόσο, πρόσφατα παρατηρούμε μια αλλαγή στην προσέγγιση των φορολογικών αρχών στο θέμα αυτό. Αξίζει να ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στο θέμα που παρουσιάζεται.

ΦΠΑ που καταβάλλεται σε άλλη χώρα ως κόστος φόρου

Αρχικά, ας παρουσιάσουμε τις σημαντικότερες φορολογικές ρυθμίσεις.

Σύμφωνα με το άρθ. 22 δευτ. 1 του νόμου PIT, εκπιπτόμενες από τον φόρο δαπάνες είναι οι δαπάνες που πραγματοποιούνται για την επίτευξη εισοδήματος ή για τη διατήρηση ή εξασφάλιση της πηγής εισοδήματος, με εξαίρεση τις δαπάνες που αναφέρονται στο άρθρο. 23.

Ωστόσο, σύμφωνα με το άρθρο. 23 δευτ. Το άρθρο 1 σημείο 43 του νόμου δεν θεωρείται ότι εκπίπτει από τον φόρο κόστος αγαθών και υπηρεσιών, εκτός από το ότι πρόκειται για κόστος που εκπίπτει από τον φόρο:

  1. φόρος εισροών:

  • εάν ο φορολογούμενος απαλλάσσεται από τον φόρο αγαθών και υπηρεσιών ή που αγόρασε αγαθά και υπηρεσίες προκειμένου να παράγει ή να μεταπωλήσει αγαθά ή να παρέχει υπηρεσίες απαλλασσόμενες από τον φόρο αγαθών και υπηρεσιών,

  • στο μέρος όπου, σύμφωνα με τις διατάξεις περί φόρου αγαθών και υπηρεσιών, ο φορολογούμενος δεν δικαιούται μείωση του ποσού ή επιστροφή της διαφοράς φόρου αγαθών και υπηρεσιών - εάν ο φόρος εισροών αγαθών και υπηρεσιών δικαιούται να μην αυξάνει την αξία παγίου ή άυλης και νομικής αξίας,

  1. οφειλόμενος φόρος:

  • σε περίπτωση εισαγωγής υπηρεσιών και ενδοκοινοτικής απόκτησης αγαθών, εάν δεν συνιστά φόρο εισροών κατά την έννοια των διατάξεων περί φόρου επί αγαθών και υπηρεσιών· Ωστόσο, ο οφειλόμενος φόρος κατά το μέρος που υπερβαίνει το ποσό του φόρου για την απόκτηση αυτών των αγαθών και υπηρεσιών, ο οποίος θα μπορούσε να συνιστά φόρο εισροών κατά την έννοια των διατάξεων περί φόρου αγαθών και υπηρεσιών, δεν αποτελεί φορολογικό κόστος,

  • σε περίπτωση μεταφοράς ή κατανάλωσης αγαθών ή υπηρεσιών από τον φορολογούμενο για σκοπούς εκπροσώπησης και διαφήμισης, που υπολογίζονται σύμφωνα με ξεχωριστούς κανονισμούς,

  • για τα αγαθά που παρέχονται δωρεάν, υπολογιζόμενα σύμφωνα με ξεχωριστούς κανονισμούς, εάν η μόνη προϋπόθεση για τη μεταφορά τους είναι η προηγούμενη αγορά από τον παραλήπτη αγαθών ή υπηρεσιών από τον μεταβιβάζοντα σε καθορισμένη ποσότητα ή αξία.

Το σημαντικό όμως στο προηγούμενο σκεπτικό της εφορίας κυριαρχούσε η άποψη ότι τα προαναφερθέντα η διάταξη ισχύει μόνο για την Πολωνία και όχι για τον ΦΠΑ της ΕΕ.

Ένας σαφής καταστατικός ορισμός της έννοιας που αποτελεί το περιεχόμενο του νομικού κανόνα που περιέχεται στο άρθρο. 23 δευτ. 1 σημείο 43 των προαναφερθέντων της πράξης αποκλείει κάθε άλλη κατανόηση.

Τα επιχειρήματα της εφορίας βασίστηκαν στην υπόθεση ότι ο φόρος προστιθέμενης αξίας πρέπει να νοείται ως ο φόρος που αναφέρεται στον νόμο περί φόρου προστιθέμενης αξίας. Τα παραπάνω σημαίνουν ότι ο Νόμος για τον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας διακρίνει σαφώς την έννοια του φόρου προστιθέμενης αξίας και την έννοια του φόρου επί αγαθών και υπηρεσιών.

Η διατύπωση "φόρος προστιθέμενης αξίας" είναι ένας ορισμός του φόρου προστιθέμενης αξίας που ισχύει μόνο στην Πολωνία και όχι σε άλλα κράτη μέλη. Έτσι, ο ισχύων φόρος προστιθέμενης αξίας σε κράτος μέλος εκτός της Πολωνίας δεν μπορεί να εξισωθεί με τον φόρο αγαθών και υπηρεσιών που ισχύει στη χώρα μας.

Αυτό με τη σειρά του σημαίνει ότι το παρατιθέμενο Άρθ. 23 δευτ. Το σημείο 1 σημείο 43 του νόμου PIT δεν εφαρμόζεται επειδή οι έννοιες του φόρου προστιθέμενης αξίας και του φόρου προστιθέμενης αξίας δεν είναι πανομοιότυπες. Ως αποτέλεσμα, ο ΦΠΑ που καταβάλλεται στο εξωτερικό είναι ένα φορολογικό κόστος που εκπίπτει στον πολωνικό φορολογικό διακανονισμό.

Η θέση που αναφέρεται παραπάνω επιβεβαιώθηκε από τον Διευθυντή της Εθνικής Φορολογικής Ενημέρωσης στην ερμηνεία της 19ης Μαΐου 2017 (Αρ. 0113-ΚΔΙΠΤ-1.4011.65.2017.1.ΧΑΡ).

Μέχρι πρόσφατα, οι φορολογικές αρχές ήταν της γνώμης ότι ο ΦΠΑ που καταβάλλεται σε άλλη χώρα της ΕΕ δεν είναι ο ίδιος με τον πολωνικό ΦΠΑ. Κατά συνέπεια, αυτού του είδους οι δαπάνες που πραγματοποιούνται στο εξωτερικό θα πρέπει να εκπίπτουν φορολογικά.

Διαφορετική θέση της εφορίας για τον ΦΠΑ εξωτερικού

Αυτό το ζήτημα αντιμετωπίστηκε εντελώς διαφορετικά από τα διοικητικά δικαστήρια, τα οποία αναγνώρισαν την ταυτότητα του πολωνικού και του ξένου ΦΠΑ.

Στην απόφαση του Ανωτάτου Διοικητικού Δικαστηρίου της 8ης Μαΐου 2018 (ΙΙ ΦΣΚ 926/16), το δικαστήριο ανέφερε ότι δεν υπάρχει λόγος για τον οποίο οι όροι «φόρος προστιθέμενης αξίας» και «φόρος προστιθέμενης αξίας» δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως σημασιολογικά ισοδύναμοι. .

Αυτό, με τη σειρά του, σημαίνει ότι δεν υπάρχουν επιχειρήματα που να εξαρτώνται από τη διάκριση μεταξύ των δύο προαναφερθέντων η δυνατότητα μείωσης του οφειλόμενου εισοδήματος και εκμεταλλεύσεως της εξαίρεσης από τα φορολογικά εκπιπτόμενα έξοδα που προβλέπονται σε αυτούς τους κανονισμούς. έννοιες. Το γεγονός ότι οι εν λόγω όροι δεν είναι κυριολεκτικά πανομοιότυποι δεν μπορεί εύλογα να φέρει τον φορολογούμενο σε χειρότερη θέση, διότι επιβαρύνθηκε με τον ίδιο φόρο ουσιαστικά, αλλά ορίστηκε διαφορετικά.

Τα διοικητικά δικαστήρια παρουσίασαν διαφορετική άποψη από τις φορολογικές αρχές και τόνισαν ότι και ο ΦΠΑ της ΕΕ στην αλλοδαπή θα πρέπει να είναι ουδέτερος για τον πολωνό φορολογούμενο και, ως εκ τούτου, είναι αδικαιολόγητο να συμπεριληφθεί στις φορολογικές δαπάνες.

Προσαρμογή της θέσης της εφορίας στις απόψεις της νομολογίας

Αν και οι ρυθμίσεις που συζητάμε δεν έχουν τροποποιηθεί σε καμία περίπτωση, έχει επέλθει αλλαγή στο σκεπτικό τους από την ίδια την εφορία.

Οι επί του παρόντος εκδοθείσες επιμέρους ερμηνείες δείχνουν ότι το άρθ. 23 δευτ. Το σημείο 1 σημείο 43 του νόμου PIT εφαρμόζεται τόσο στον πολωνικό φόρο επί αγαθών και υπηρεσιών όσο και στον φόρο προστιθέμενης αξίας της ΕΕ.

Επομένως, υπό το φως της θέσης που έχει υιοθετηθεί επί του παρόντος, οι ξένες δαπάνες είναι καθαρό κόστος και όχι ακαθάριστο ποσό. Η αξία του ΦΠΑ της ΕΕ δεν εκπίπτει επί του παρόντος από τον φόρο.

Ο φόρος της ΕΕ που καταβλήθηκε σε άλλη χώρα μπορεί να ανακτηθεί από Πολωνό φορολογούμενο στο πλαίσιο της διαδικασίας ΦΠΑ-REF. Θα πρέπει να τονιστεί ότι μια τέτοια επιστροφή στο εξωτερικό θα είναι και φορολογικά ουδέτερη όσον αφορά τον φόρο εισοδήματος. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι εάν ο φορολογούμενος δεν ασκήσει το δικαίωμα ανάκτησης ΦΠΑ εξωτερικού, δεν σημαίνει ότι μπορεί να συμπεριλάβει την αξία του στις φορολογικές δαπάνες που εκπίπτουν.

Ξεκινήστε μια δωρεάν δοκιμαστική περίοδο 30 ημερών χωρίς δεσμεύσεις!

Επιπλέον, αξίζει να τονιστεί ότι τα προαναφερθέντα οι κανόνες ισχύουν τόσο για τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων όσο και για εταιρικό φόρο. Ομοίως, ούτε ο ΦΠΑ που καταβάλλεται στο εξωτερικό θα συνιστά φορολογικό έσοδο.

Στην ερμηνεία του Διευθυντή του ΚΙΣ της 23ης Οκτωβρίου 2020 (Αριθ. ο οφειλόμενος φόρος προστιθέμενης αξίας. Επιπλέον, δεν είναι δυνατό να αναγνωριστεί ο φόρος προστιθέμενης αξίας που καταβλήθηκε στη Γερμανία ως φορολογικό κόστος, σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στο άρθρο. 23 δευτ. 1 σημείο 43 του νόμου περί φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων.

Αυτό σημαίνει ότι ο φορολογούμενος δεν πρέπει να αναφέρει τα έσοδα και το κόστος απόκτησής τους στο μέρος του φόρου προστιθέμενης αξίας που διακανονίζεται στη Γερμανία.

Οι φορολογικές αρχές έχουν προσαρμόσει τη θέση τους στο περιεχόμενο των δικαστικών αποφάσεων και τώρα υποθέτουν ότι δεν υπάρχει διάκριση μεταξύ του πολωνικού και του ενωσιακού ΦΠΑ. Αυτό σημαίνει ότι ο ΦΠΑ που καταβάλλεται σε άλλη χώρα της ΕΕ δεν είναι εκπεστέο κόστος κατά την έννοια του φόρου εισοδήματος.

Απαντώντας στην ερώτηση στον τίτλο του άρθρου μας, πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή τη στιγμή παρατηρούμε την προσαρμογή της θέσης της εφορίας στη δικαστική γραμμή των κρίσεων. Μια τέτοια ενέργεια θα πρέπει να αξιολογηθεί θετικά, καθώς οι φορολογούμενοι δεν εκτίθενται σε αρνητικές συνέπειες που σχετίζονται με αποκλίνουσες ερμηνείες. Το δόγμα έχει υποστηρίξει εδώ και καιρό ότι δεν υπάρχουν λόγοι για τη διάκριση του πολωνικού ΦΠΑ από τον φόρο προστιθέμενης αξίας της ΕΕ.