Διακοπές σε εταιρικό αυτοκίνητο

Φόρος Υπηρεσίας

Ώρα διακοπών, πολλοί υπάλληλοι πηγαίνουν διακοπές με εταιρικό αυτοκίνητο. Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από τη χρήση ενός εταιρικού οχήματος από έναν υπάλληλο για ιδιωτικούς σκοπούς;

Η χρήση εταιρικού αυτοκινήτου από εργαζόμενο μετά τις ώρες εργασίας εγείρει πολλές αντιπαραθέσεις, ειδικά από πλευράς φορολογικής νομοθεσίας. Επομένως, μια εταιρεία με δικό της στόλο αυτοκινήτων θα πρέπει να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στο πώς και σε ποιο βαθμό οι εργαζόμενοι μπορούν να χρησιμοποιούν τα οχήματα της εταιρείας για ιδιωτικούς σκοπούς.

Η βασική απόφαση που πρέπει να λάβει ο διαχειριστής στόλου είναι αν οι εργαζόμενοι μπορούν να έχουν εταιρικά αυτοκίνητα στον ιδιωτικό τους χρόνο. Κατά τη διάθεση αυτοκινήτων στους εργαζομένους για ιδιωτικούς σκοπούς, η εταιρεία πρέπει να λαμβάνει υπόψη την αύξηση του κόστους εξυπηρέτησης του δικού της στόλου (μεγαλύτερη φθορά, συχνότερες επισκευές) και το γεγονός ότι, σύμφωνα με την ερμηνεία των φορολογικών αρχών, η Η χρήση εταιρικού οχήματος από εργαζόμενο για δικούς του σκοπούς είναι το εισόδημά του και αυτό θα πρέπει να φορολογείται. Οι περιορισμοί που εισήχθησαν μπορεί να σχετίζονται με τον αριθμό των χιλιομέτρων που διανύθηκαν, την περιοχή στην οποία μπορεί να μετακινηθεί ένας εργαζόμενος ή τη χρήση κάρτας καυσίμων της εταιρείας (π.χ. τα εταιρικά αυτοκίνητα μπορούν να ανεφοδιάζονται μόνο κατά τις ώρες εργασίας). Η πρακτική δείχνει την εξάρτηση των περιορισμών από τη θέση που κατέχει ένας δεδομένος υπάλληλος, όσο υψηλότερη είναι, τόσο λιγότεροι περιορισμοί επιβάλλονται.

Ένα ταξίδι διακοπών στο εξωτερικό

Συνήθως, ο εργαζόμενος έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί το επίσημο μεταφορικό μέσο στην Πολωνία. Συμβαίνει όμως όλο και πιο συχνά να θέλει να κάνει διακοπές στο εξωτερικό. Υπάρχουν διαφορετικές συνθήκες ανάλογα με το πού θέλετε να ταξιδέψετε. Επομένως, θα πρέπει να λάβει γραπτή συγκατάθεση για την έξοδο από τη χώρα από τον υπεύθυνο του στόλου και, στην περίπτωση μισθωμένου αυτοκινήτου, από τον εκμισθωτή.

Μετά την ένταξη της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ένας Πολωνός οδηγός δεν απαιτείται πλέον να έχει πράσινη κάρτα στην επικράτειά της. Σε περίπτωση αναχώρησης εκτός της επικράτειας της ΕΕ, μια τέτοια κάρτα είναι απαραίτητη. Ομοίως με την ασφάλιση AC, η οποία ως πρότυπο καλύπτει την επικράτεια των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών, αλλά με εξαίρεση τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης (εξαιρουμένων των χωρών της Βαλτικής).

Ευθύνη για ζημιές

Το θέμα της ευθύνης του εργαζομένου για τη ζημία που προκλήθηκε θα πρέπει να ρυθμίζεται απολύτως στη σύμβαση που συνάπτεται με τον εργαζόμενο ή στους κανονισμούς στόλου της εταιρείας. Τέτοιες διατάξεις προστατεύουν την εταιρεία σε περίπτωση που η ασφαλιστική εταιρεία αρνηθεί να καταβάλει πλήρη αποζημίωση.

Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου ο ασφαλιστής μπορεί να αρνηθεί να σας καταβάλει αποζημίωση. Οι πιο συνηθισμένοι λόγοι είναι όταν οι οδηγοί οδηγούν το όχημα ενώ είναι μεθυσμένοι ή τρέχουν μακριά από τον τόπο του ατυχήματος. Ωστόσο, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι το ύψος της επιβάρυνσης του εργαζομένου για τη ζημιά που προκλήθηκε περιορίζεται στο τριπλάσιο του μέσου μισθού.

Φορολογήστε το εισόδημά σας

Οι φορολογικοί κανονισμοί ορίζουν σαφώς την κατάσταση όταν ένας εργαζόμενος χρησιμοποιεί εταιρικό αυτοκίνητο για ιδιωτικούς σκοπούς. Σύμφωνα με αυτούς, πρόκειται για δωρεάν παροχή προς όφελος του εργαζόμενου. Οι εφορίες δεν έχουν καμία αμφιβολία ότι αυτό είναι το φορολογητέο εισόδημά του.

Σύμφωνα με το άρθ. 12 δευτ. 1 του νόμου PDOF, ως εισόδημα από απασχόληση θεωρούνται οι πάσης φύσεως πληρωμές σε μετρητά και η χρηματική αξία των παροχών σε είδος ή τα ισοδύναμά τους, ανεξάρτητα από την πηγή χρηματοδότησης αυτών των πληρωμών και παροχών. Πρόκειται ειδικότερα για: βασικούς μισθούς, αποδοχές υπερωριών, διάφορα είδη πριμοδοτήσεων, επιβραβεύσεις, ισοδύναμα αχρησιμοποίητης άδειας και όλα τα άλλα ποσά, ανεξαρτήτως αν το ύψος τους έχει προκαθοριστεί. Επιπλέον, ως εισόδημα από εργασία θεωρούνται οι παροχές σε χρήμα που καταβάλλονται για τον εργαζόμενο, καθώς και η αξία άλλων δωρεάν ή μερικώς αμειβόμενων παροχών.

Ο νόμος PDOF (στο άρθρο 11 παράγραφος 2α) υποδεικνύει σαφώς τον τρόπο καθορισμού του εισοδήματος από τη λήψη δωρεάν παροχής. Στην προκειμένη περίπτωση, το ύψος των εσόδων καθορίζεται ως εξής:

- σύμφωνα με τις τιμές που εφαρμόζονται σε άλλους παραλήπτες - στην περίπτωση που η εταιρεία ασχολείται με την ενοικίαση αυτοκινήτου,

- με βάση τις τιμές αγοράς που χρησιμοποιούνται για την παροχή υπηρεσιών ή την παροχή αντικειμένων ή δικαιωμάτων του ίδιου τύπου και είδους, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη την κατάσταση και τον βαθμό φθοράς τους, καθώς και τον χρόνο και τον τόπο διάθεσης.

Τι γίνεται με την ασφάλιση;

Σύμφωνα με το άρθρο. 18 δευτ. 1 και άρθ. 20 παράγραφος 1 του νόμου της 13ης Οκτωβρίου 1998 για το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης (Νομική Εφημερίδα του 2009, Αρ. 205, σημείο 1585, όπως τροποποιήθηκε) και το άρθρο. 81 δευτ. 1 του νόμου της 27ης Αυγούστου 2004 για τις υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης που χρηματοδοτούνται από δημόσιους πόρους (Journal of Laws of 2008, No. 164, άρθρο 1027, όπως τροποποιήθηκε), το εισόδημα του εργαζομένου από τη σχέση εργασίας αποτελεί τη βάση για τον υπολογισμό της εισφοράς κοινωνικής ασφάλισης και ασφάλιση υγείας. Έτσι, η αξία της δωρεάν παροχής για χρήση εταιρικού αυτοκινήτου για ιδιωτικούς σκοπούς είναι το εισόδημα του εργαζομένου από τη σχέση εργασίας και υπόκειται σε εισφορές.

Φορολογία ΦΠΑ

Σύμφωνα με το άρθ. 8 δευτ. 2 του νόμου περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας, η παροχή υπηρεσιών υπόκειται σε φορολογία. Τέτοια θεωρείται και η δωρεάν παροχή υπηρεσιών που δεν αποτελεί παράδοση αγαθών για προσωπικούς σκοπούς του φορολογούμενου ή των εργαζομένων του, εφόσον δεν σχετίζονται με τη λειτουργία της επιχείρησης, στην περίπτωση αυτή ο φορολογούμενος πρέπει να δικαιούται μείωση το ποσό του φόρου που οφείλεται κατά το ποσό του φόρου εισροών για την αγορά αγαθών και υπηρεσιών που σχετίζονται με αυτές τις υπηρεσίες, εν όλω ή εν μέρει.

Από την ανωτέρω διάταξη προκύπτει ότι η αξία αυτής της δωρεάν παροχής θα υπόκειται σε Φ.Π.Α. Δεδομένου ότι η δωρεάν παροχή εταιρικού αυτοκινήτου σε έναν εργαζόμενο για ιδιωτικούς σκοπούς δεν σχετίζεται με τη λειτουργία μιας επιχείρησης, είναι όφελος για τις προσωπικές ανάγκες του εργαζομένου.

Εν κατακλείδι

Η παροχή εταιρικού αυτοκινήτου σε έναν εργαζόμενο για ιδιωτικούς σκοπούς συχνά γίνεται αντιληπτή ως μετρήσιμο όφελος και ως αύξηση του κύρους του έναντι άλλων εργαζομένων. Σίγουρα παίζει κίνητρο, συνδέοντάς το με την εταιρεία. Ωστόσο, είναι απαραίτητο να αναλυθεί τι μπορεί να κερδίσει η επιχείρηση και ποιες είναι οι πρόσθετες επιβαρύνσεις που προκύπτουν από τη φορολογική και ασφαλιστική νομοθεσία.